جزیات رویداد

در مورد رویداد بشتر بخوانید

چرا هشتم مارچ از روز جهانی زن تجلیل میگردد!

تاریخ برگزاری :    2020-03-07

چرا هشتم مارچ از روز جهانی زن تجلیل میگردد!

هشتم مارچ روز جهانی زن همزمان تاريخ مبارزه سياسى و اجتماعى عليه تبعيض است، اين روز روز همبستگى براى مبارزه در راه برابرى حقوق و شرايط بهتر كارى و زندگى زنان است. انتخاب تاريخ روز هشتم ماه مارچ به عنوان روز جهانى زن به خاطره مبارزه زنان كارگر نساجى در سال ۱۸۵۷ در شهرشیکاگو امريكا بر مى گردد. شرايط كارى سخت و غير انسانى و دستمزد كم كارگران زن كه در اواخر قرن نزدهم و اوايل قرن بيستم همراه با مردان در كشورهاى صنعتى وارد بازار كار شده بودند، آنان را وادار به اعتراض و مبارزه صنفى به شكل هاى سازمان يافته ويا غير متمركز عليه اين بى عدالتى مى كرد. در اين روز كارگران نساجى زن در يك كارخانه بزرگ پوشاك براى اعتراض عليه شرايط بسيار سخت كارى و وضعيت اقتصاديشان دست به اعتصاب زدند، خاطره اين اعتصاب براى كارگران نساجى باقى ماند، نارضايتى عمومى ازاين شرايط براى زنان كارگر ادامه داشت . در هشتم مارچ سال ۱۹۰۸، بعد از گذشت بيش از پنجاه سال كارگران زن كارخانه نساجى كتان در شهر نيويورك به خاطره اعتصاب در اين روز، به دليل تبعيض ومحروميت و فشار زياد كار در مقابل حقوق بسيار كم اعتصاب خود را شروع كردند، صاحب اين كارخانه به همراه نگهبانان براى جلوگيرى از همبستگى كارگران ديگر بخش ها با اين اعتصاب و سرايت آن به بخش هاى ديگر اين زنان را در محل كار خود در كارخانه محبوس كرد، به دلايل ناشناخته اى آتش در كارخانه درگرفت و فقط تعداد كمى از كارگران زن محبوس توانستند خود را نجات دهند، ۱۲۹ كارگر زن در آتش سوختند. روز هشتم ماه مارچ بر پايه سنتى مبارزه كارگران زن عليه شرايط سخت كاريشان در خاطره ها ماند. در سال هاى بعد در كشورهاى مختلف اروپايى و امريكا مبارزه زنان به شكل تظاهرات و اعتصاب كارى عليه فشار، تبعيض و استثمار كارى و همينطور براى داشتن برابرى حقوق در اجتماع و عليه جنگ ادامه پيدا كرد. از جمله يكى از مهمترين مدافعان حقوق زنان در كشور آلمان خانم كلارا زتكين (۱۸۵۷-۱۹۳۳) خواست هاى مبارزان زن در آلمان را مبنى بر هشت ساعت كار در روز براى زنان همينطور حق داشتن تعطيلات و رخصتى ولادی و برابرى حقوق در مقابل قانون مطرح كرد. در اروپا دومين كنفرانس سوسياليستى بين المللى زنان كه در آن صد شركت كننده از هفده كشور جهان شركت داشتند، به پيشنهاد كلارا زتكين در ۲۷ اگست سال۱۹۱۰ در كپنهاك روز هشتم ماه مارچ به عنوان روز زن و براى دفاع از حقوق آنان در مقابل تبعيضات مختلف و چند جانبه برگزيده شد. اولين روز جهانى زن در ماه مارچ ۱۹۱۱ در دانمارك، آلمان، اتريش، سويس و امريكا برگزار شد. ميليون ها زن در برگزارى اين روز شركت كردند. خواست هاى اساسى زنان عبارت بودند از قوانين حمايت كننده كار براى زنان، حق راى و شركت در انتخابات، ا، برابرى مزد با مردان در مقابل كار مساوى، هشت ساعت كار در روز، حمايت از مادر و كودك، تعيين حداقل مزد. به دليل بحران عمومى اقتصادى جهان در سال هاى سى و در همين ارتباط خطر فاشيسم مسائل مبارزاتى زنان در حاشيه قرار گرفت. در فاصله دو جنگ جهانى علاوه بر موضوعات قبلى حمايت از مادران نيز از اهميت خاصى برخوردار شد. اين مبارزه به يك حركت بزرگ تبديل شد به دليل بحران اقتصادى كه در آن زمان تمام اروپا را در بر گرفته بود، سالانه حدود يك ميليون زن وادار به سقط جنين مى شدند. به دنبال آثار منفى اين سقط جنين هاى غير قانونى در سال ۱۹۳۱ تنها در آلمان حدود ۴۴۰۰۰ زن به مرگ رسيدند. از طرف ديگر مسئله برابرى مزد در مقابل كار برابر، كوتاه كردن ساعات كار، پايين آوردن قيمت اجناس وغيره نيزاز خواست هاى زنان بودند. خواست هايى كه براى امروز ما هم بیگانه نيستند. با روى كار آمدن حكومت ديكتاتورى فاشيستى در كشور آلمان و ممنوع كردن هرگونه تشكل مخالف امكان برگزارى اين روز غير ممكن گرديد. با وجود اينكه در اين سال ها مبارزان حقوق زنان تاكيد زيادى روى وضعيت اقتصادى زنان و فشارها و تبعيض در محيط كار بر آنان داشتند و كمتر به بافت مردانه و پيچيده جامعه پرداخت مى شد، ولى زنان مبارز از كشورهاى مختلف خواست هاى خود براى رفع تبعيض در خانواده و كار تربيتى زنان را نيز مطرح كرده بودند. بعد از جنگ جهانى دوم در كشورهاى اروپاى شرقى جشن روز زنان در سال۱۹۴۶ دوباره برگزار شد. در اين كشورها روز زن به عنوان جشن رسمى و از طريق دولتى نيز به دليل نشان دادن تمايلات حكومت به بهبود وضع زنان گرامى داشته مى شد. امروزه بزرگداشت اين روز در تقريبا تمامى كشورها به عنوان روز اعتراض عمومى به اجحاف و فشار بالای زنان و هم چنين تجليل از كسانى كه اين مبارزه را شروع كردند و براى دگرگونى و بهبود وضع زنان تلاش ورزيدند، برگزار مى شود. درکشورما نیز این روز سالها قبل از سال 1349به شکل تظاهرات از جانب زنان تجلیل میشد واز سال ۱۳۵۷ بدینسو این روز از جانب دولتها به رسمیت شناخته شده وهمه ساله طی محافل رسمی وبرگذار میگردد. از تاريخ برگزارى اولين روز زن 111 سال مى گذرد بانکه یک سلسله از حقوق زنان به نسبت فداکاری های زنان با احساس و پیشتاز از جمله ملکه ثریا خانم مرحوم غازی امان الله خان و مرحومه دوکتور اناهیتا راتب زاد رئیسه اولین سازمان زنان در کشور و سایر زنان قهرمان ما تامین شده وزنان درکلیه عرصه های حیات سیاسی ،اجتماعی واقتصادی شرکت می وزند وشایستگی خودرا در فرا گرفتن دانش رهبری ومدیرت تبارز داده اند واکنون تا مقام ریاست جمهوری دربرخی از کشورهای اروپایی واساسیایی رسیده اند ، از جمله در کشور ما شرایط نسبتا بهتر فضای کار وزندگی برای زنان بوجود امده وزنان در کلیه شوون زندگی فعالانه سهم دارند وامروز تا عضویت در پارلمان ، کابینه وسایر نهاد های علمی وفرهنگی اشتراک دارند ، ظبق گزارش اداره اصلاحات اداری 27% کارکنان خدمات اداری را زنان تشکیل میدهد و امروز بیش از هشتصد زن مدیریت شرکتهای متوسط وکوچک اقتصادی را رهبری مینمایند وده فیصد اعضای اتاق پیشه وران را زنان تشکیل میدهد که سهم ارایشگران دران مشهود است . حقوق زنان در قانون اساسی ماده بیستم وقانون کار تسجیل یافته امروز زنان از رخصتی های ولادی برخوداراند ومزد برابر با مردان دریافت مینمایند . امسال ما این روز را درحالی تجلیل میکنیم که با تداوم جنگ ظلم وستم ، انواع خشوونت ها علیه زنان هنوز هم در گوشه وکنار کشور ما ادامه دارد زن خرید وفروش میشود مورد تجاوز قرار میگیرد ،هتک حرمت میشود ّ سنگسار میشود وگوش وبینی اش قطع میکردد . پس دادخواهی برای زنان هوز هم ادامه دارد مخصوصا درحال حاضر که مذاکرات بین امریکا وطالبان با امضای توافق نامه اوردن صلح برای افغانستان به پایان رسید ولی درین توافقنامه درمورد سرنوشت زنان ،وسایر دست اوردهای 19 سال تذکری بعمل نیامده وخطر بازگشت به گذشته وجود دارد ، زنان افغانستان بشتر صدای خودرا باید بلند نمایند تا دست اوردها وارزشهای دموکراتیک ازجمله حقوق زنان مسجل شده درقانون اساسی قربانی صلح نشود وزنان در پروسه صلح بحیث یکطرف مهم قضیه افغانستان شریک باشند . بعد دیگر داد خواهی برای زنان عبارت از ارتقا نقش انان درفعالیتهای اقتصادی است تا بتوانند درگردش دادن چرخ اقتصادی مملکت توان ونقش خودرا بخوبی تبارزدهند ، اتاق پیشه وران ودکانداران افغانستان تلاش می نمایدتا زنان درفضای امن ومناسب وتوانمندی بیشتر در بازار کار حضور یابد ایجاد مرکز اموزشی ازجمله هنر اریشگری ازین اقدامات است. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ مؤرخ 1398/12/17